سامانه تأمین سرمایه جمعی راتا

×
ورود / ثبت نام
برگ نخست ایجاد کمپین همه‌ی کمپین‌ها جست‌وجو
Image

انواع روش های تامین مالی | سرمایه گذاران خطرپذیر

سرمایه گذاری ریسک پذیر یعنی هموار ساختن راه برای کسب و کارهای نوپا

حالا وقت خطر کردن است!

زمانی که سرمایه‌گذاری فرشته‌ها روی استارتاپ‌ها به ثمر رسید، نوبت به سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر می‌رسد که مسیر را برای ورود کسب‌وکارهای نوپا به بازار هموار کنند. در این مرحله، استارتاپ دارای درآمد است. فرشته‌ها حلقه میانی سرمایه‌گذاری در مرحله آغازین و سرمایه‌گذاری ریسک‌پذیر در مراحل بعد هستند.

تفاوت سرمایه‌گذار ریسک‌پذیر با سرمایه‌گذار فرشته این است که سرمایه‌گذاران فرشته، به طور معمول دارای شبکه غیررسمی از سهام‌داران حقیقی هستند. این سرمایه‌گذاران به صورت شخصی و تنها با رویکرد حمایتی از استارتاپ‌ها وارد عمل شده و از آنان حمایت می‌کنند. همچنین این گروه مقدار سرمایه مورد حمایت‌شان کمتر از سرمایه‌گذاران خطرپذیر است.

اما تامین مالی صورت گرفته در مرحله سرمایه‌گذاری خطرپذیر معمولا به منظور راه‌اندازی تولید محصول، در مقیاس تجاری صورت می‌گیرد و حداقل یک عضو هیئت مدیره شرکت، از طرف سرمایه‌گذار خطرپذیر انتخاب می‌شود.

 

سرمایه‌گذاران خطرپذیر

سرمایه‌گذاری جسورانه یا مخاطره‌پذیر، از آن جهت که به تجاری‌سازی طرح‌ها، ایده‌ها و برنامه‌های کسب‌و‌کار کمک می‌کند و در خدمت طرح‌ها و ایده‌هایی قرار می‌گیرد که تاکنون در بازار مورد آزمون مشتری قرار نگرفته‌اند، مخاطره‌پذیر یا جسورانه نامیده می‌شود.

در برخی منابع، این مدل تامین مالی را بر اساس مرحله‌ای که استارتاپ در آن قرار دارد، به دو تا چهار بخش کوچک‌تر تقسیم می‌کنند، در این متن، به مدل دو بخشی استناد شده که دو بخش دیگر را نیز شامل می‌شود.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر در مرحله اولیه: در این مرحله انتظار می‌رود استارتاپ محصولی بقاپذیر داشته باشد که مرحله آزمایشی را رد کرده است. هدف استارتاپ این است که با محصول خود در بازار ماندگار شود.

سرمایه‌گذاری خطرپذیر در مرحله رشد: در این مرحله استار‌تاپ احتمالا به سود و یا حداقل به نقطه سربه‌سر رسیده است و بقای محصول از نظر تجاری تضمین شده است. مدیریت نقدینگی سازمان بسیار حائز اهمیت است و تامین مالی در این مرحله با این هدف صورت می‌گیرد که شرکت بتواند چالش نقدینگی را به خوبی مدیریت کند. فروش به سرعت در حال رشد و حساب‌های دریافتی رو به افزایش است، اما دریافتی‌ها هنوز به جریانات نقدی کافی و پایدار تبدیل نشده است. استارتاپ در این مرحله احتمالا به سرمایه در گردش بیشتری نیاز دارد، چرا که بر روی توسعه و فروش محصول متمرکز شده و از طرف دیگر، با حجم قابل توجهی از حساب‌های دریافتی وصول نشده روبه‌رو است. در این مرحله، شرکت توانسته بخشی از اهداف فروش خود را محقق کند.

مزایا:

1. سرمایه‌گذاران خطرپذیر نه تنها تامین مالی می‌کنند، بلکه می‌توانند تخصص و تجربیات خود را در جهت کمک به توسعه کسب‌وکار ارائه دهند.

2. تامین مالی سرمایه‌گذارن خطر‌پذیر اعتبار زود هنگامی برای کسب‌وکار به ارمغان می‌آورد و درب‌های جدیدی را به سوی شبکه گسترده افراد مهم مانند سایر سرمایه‌گذاران و شرکای تجاری آینده باز می‌کند.

معایب:

1. حجم بالای تامین مالی توسط سرمایه‌گذار خطرپذیر، باعث می‌شود که بخش بزرگی از کسب‌وکار به آنان واگذار شود.

انواع روش های تامین مالی :