Image

انواع روش های تامین مالی، قسمت هشتم

بانک وارد می‎شود!

پس از آشنایی با چند روش تامین مالی که ممکن است کمتر برایتان آشنا بوده در قسمت‌های قبل، در این قسمت از آکادامی راتا دربارۀ انواع روش‌های تامین مالی، به سراغ وام‌های بانکی رفته‎ایم. روشی که به نسبت سایر روش‌های تامین مالی، نام آشناتر است. دست کم از روش‌هایی که در مطالب قبلی به سراغشان رفته بودیم.

وام‌های بانکی[1]:

وام‌های بانکی یکی از منابع شناخته شده و اصلی تامین مالی برای بسیاری از استارتاپ‌ها است. این روش به نسبت روش‌های تامین مالی دیگر، قدمت زیادی دارد. نه تنها استارتاپ‌های چند سال اخیر حوزۀ فناوری، بلکه بسیاری از کارخانه‌ها، پروژه‌های عمرانی و کشاورزی و ... نیز در دهه‌های گذشته، به همین روش تامین مالی شده‌اند.

مزایا:

1. بسته به نیاز استارتاپ‌ها گزینه‌های مختلفی وجود دارد. می‌توان از انواع وام‌هایی که بانک‌ها پرداخت می‌کنند نوعی از وام را انتخاب کرد که به نیازهای کسب‌وکار بیشتر قرابت دارد.

2. کنترل کسب‌وکار در اختیار مالک کسب‌وکار باقی می‌ماند و نیازی نیست بابت دریافت سرمایه، کسی که سرمایه‌گذار معرفی می‎کند را به عنوان یکی از اعضای هیات مدیره شرکت منصوب کند. حالتی که در برخی روش‌های سرمایه‌گذاری مثل سرمایه‌گذار خطرپذیر اتفاق می‎افتد.

معایب:

1. نیازمند ارائۀ مستندات مختلف و بی‌شمار است. فرآیند اداری آن نیز زمان‌بر بوده و ممکن است ماه‌ها از زمانی که انتظار داشتید بیشتر طول بکشد.

2. نیازمند یک دید کامل و همه‌جانبه نسبت به گزینه‌های مختلف است. در غیر این صورت ممکن است در نهایت به کسب‌وکار صدمه بزند.

3. در صورت موفقیت یا شکست شرکت، صاحب کسب‌وکار موظف به بازپرداخت وام به همراه بهرۀ تعهد شدۀ آن است. عملا بانک در ریسک ایده و کسب‌وکار شما شریک نشده و تنها صاحب سرمایۀ خود و بهرۀ آن است.

در قسمت آخر این مجموعه به سراغ سرمایه‌گذاران میانه رفته‌ایم. در قسمت نُهم این مجموعه همراه ما باشید.

 

[1] Bank Loans